Zaufaj Panu

Zaktualizowano: 4 gru 2020



„Uwierz w Pana Jezusa Chrystusa, a będziesz zbawiony”


Bóg przygotował, objawił i dał człowiekowi dary : łaskę, przebaczenie grzechów, usprawiedliwienie, zbawienie, życie wieczne, Ducha Świętego.

Sposobem przyjęcia Bożych darów jest wiara. Przez wiarę bierzemy, to co Bóg nam daje. Dzięki wierze staje się to naszym udziałem.

W liście apostoła Pawła do Rzymian 3,25 czytamy: „Bóg Jezusa ustanowił jako ofiarę przebłagalną przez krew jego, skuteczną przez wiarę, dla okazania sprawiedliwości swojej przez to, że w cierpliwości Bożej pobłażliwie odniósł się do przedtem popełnionych grzechów”.

A w liście do Efezu 2,8 jest napisane: „Albowiem łaską zbawieni jesteście przez wiarę. I to nie

z was: Boży to dar”

Wiara to wyciągnięcie ręki po dar Boga; to złapanie, uchwycenie, wzięcie dla siebie, przywłaszczenie i trzymanie tego, co daje Bóg.

Biblijna wiara to nie tylko jednorazowe uwierzenie, ale przede wszystkim trwanie we wierze. Wiara powinna mieć charakter ciągły, nieustanny.

W liście do Galacjan 2,20 jest napisane: „Z Chrystusem jestem ukrzyżowany; żyję więc już nie ja, ale żyje we mnie Chrystus; a obecne życie moje w ciele jest życiem w wierze w Syna Bożego, który mnie umiłował i wydał samego siebie za mnie.”

Jan 20,31 „Te zaś są spisane, abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc mieli żywot w imieniu jego.”

1 Jan 5,13 „To napisałem wam, którzy wierzycie w imię Syna Bożego, abyście wiedzieli, że macie żywot wieczny”

Pierwszym sposobem wyrażenia wiary są słowa


Poniżej znajdują się cytaty, które pokazują w jaki sposób chrześcijanie wyrażają swoją wiarę. Po pierwsze mówimy o naszej wierze, jest to naturalne i takie zwyczajne, że chcemy się z innymi podzielić naszymi odkryciami - 2 Kor 4,13 „Mając zaś tego samego ducha wiary, jak to jest napisane: Uwierzyłem, przeto powiedziałem, i my wierzymy, i dlatego też mówimy”

Poniżej mamy opisane wyznanie wiary, czyli taką deklarację, w której określamy nie tylko same fakty, w które wierzymy, ale nasz stosunek do nich. W tym wyznaniu uznajemy autorytet i władzę Jezusa jako Pana oraz stawiamy się jako Jego słudzy. W dalszej części przytoczonego fragmentu nasza wiara jest wyrażona przez bezpośrednie zwracanie się do Pana Jezusa. Wzywamy Jezusa, ponieważ wierzymy, że On zmartwychwstał i żyje i w ten sposób wchodzimy w osobistą relację

z Panem.

List do Rzymian 10,8-14 „Ale co powiada Pismo? Blisko ciebie jest słowo, w ustach twoich

i w sercu twoim; to znaczy, słowo wiary, które głosimy. Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz. Albowiem sercem wierzy się ku usprawiedliwieniu, a ustami wyznaje się ku zbawieniu. Powiada bowiem Pismo: Każdy, kto w niego wierzy, nie będzie zawstydzony. Każdy bowiem, kto wzywa imienia Pańskiego, zbawiony będzie. Ale jak mają wzywać tego, w którego nie uwierzyli?”

Łuk 18,7-8 „A czyżby Bóg nie wziął w obronę swoich wybranych, którzy wołają do niego we dnie

i w nocy, chociaż zwleka w ich sprawie? Powiadam wam, że szybko weźmie ich w obronę. Tylko, czy Syn Człowieczy znajdzie wiarę na ziemi, gdy przyjdzie?”

Wiara bez uczynków jest martwa.


Wiara musi zostać ubrana w czyny, nie może pozostać w ukryciu.

Nie chodzi o dobre uczynki, które można robić bez wiary.

Nie chodzi o uczynki Prawa, które można robić bez wiary,

Chodzi o czyny, dzieła wiary, które wypływają z wiary.

Przykładem wiary popartej uczynkami jest Abraham, który jest nazywany Ojcem Wiary. Przypatrzmy się więc Abrahamowi:

1. Wyruszył w podróż do nieznanej ziemi, ponieważ uwierzył w słowo Boga.

2. Uwierzył w obietnicą Boga, że jego potomstwo będzie liczne, jak gwiazdy, chociaż nie miał jeszcze syna.

3. Przez wiarę otrzymał Izaaka, od którego miało pochodzić potomstwo.

4. Złożył Izaaka na ofiarę wierząc, że co Bóg obiecał to uczyni.

Wiara + czyny = komplet, pełnia.

Abraham cały czas trwał we wierze i postępował zgodnie z wiarą; gdyby Abraham nie ofiarował syna, czy jego wiara byłaby żywa?

Wiara podejmuje działanie, ryzyko, rusza w nieznane i oczekuje, że Bóg nagradza wierzących.

Wiara nie czeka na potwierdzenie i znak z nieba – błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli.

Przez wiarę trzymamy się niewidzialnego i idziemy za nim.

Wiara wzrasta, rozwija się, wzmacnia się przez praktykowanie, robienie kroków. Uczymy się chodzić przez wiarę poprzez robienie tego, co mówi Pan.

Piotr na słowo Jezusa zarzucił sieci i złowił dużo ryb. Lekcja uczyła postepowania według słowa Pana, nawet jeśli logika i doświadczenie mówiło inaczej.

Piotr na słowo Pana chodził po wodzie. Wiara w słowo poparta krokami sprawiła cud.

Podstawą wiary jest Słowo Boże.


Całe Pismo jest natchnione przez Boga i jest jedynym i ostatecznym fundamentem wiary chrześcijańskiej.

Chrześcijanin wierzy w Prawdę Słowa, a nie wierzy w wiarę.

Pismo zawiera kompletną wiedzę o Bogu, człowieku, pochodzeniu-genezie i końcu-celu. W Piśmie jest objawiona droga zbawienia.

Pismo jest niezmienne, stałe.

Niebo i ziemia przeminie, ale Boże Słowo nie przeminie.

Słowo Pana trwa na wieki.

Boże obietnice są pewne, kto wierzy, ten się nie zawiedzie.


SŁOWO > WIARA > WYZNANIE > CZYNY > WYTRWANIE > NAGRODA





14 wyświetlenia0 komentarz

Ostatnie posty

Zobacz wszystkie